Ana içeriğe atla

1985, Ankara. Öğr. Gör., Maltepe Üniversitesi Mimarlık Bölümü. Doktora, Mimari Tasarım-İTÜ (2014 - devam ediyor) 

 

ODTÜ Mimarlık’ta lisans eğitiminin ardından aynı bölümde Mimari Tasarım alanında yüksek lisans çalışmalarına devam etti. Mimari Mekânın Sanatsal Üretim Aracılığıyla Dönüştürülmesi (Transformation of Architectural Space with the aid of Artistic Production) başlıklı yüksek lisans tezini 2011 yılında tamamladı. Çalışma, Avusturyalı sanatçı Esther Stocker’ın mekâna özgü yerleştirme üretimlerini mimari mekânın oluşum ve dönüşümü açısından ele alır. 2007’de Mimarlar Odası Ankara Şubesi tarafından düzenlenen Kent Düşleri I yarışmasında lisans kategorisinde birinci olan ekibin içinde yer aldı. Yüksek lisans süresince mimari temsil biçimleri, mimarlıkta görsellik, mekânsal enstalasyonlar üzerine çalıştı. ODTÜ Mimarlık Bölümü’nde Doç. Dr. Ayşen Savaş tarafından kurulan Exhibition Design Workshop ekibine katıldı ve Türk Kızılayı Müzesi için gerçekleştirilen fikir projesinde yer aldı. 2009/10  yılında Bauhaus- Universität Weimar’da değişim öğrencisi oldu. 

 

2012 yılında organize edilen 10. Türk-Alman Tasarımcılar Çalıştayı -İstanbul 2012 Design Campus adlı uluslararası atölyede yürütücü olarak yer aldı.  2014 yılında, kendi projesi olan “Objects of Weimar in Memories” adlı kitabı Franziska Brand ile birlikte yayına hazırladı. 2016’da Betonart tarafından düzenlenen Betonun Bilindik Hafifliği yaz okuluna yürütücü olarak davet edildi. 2016’ da DAAD (Alman Akademik Değişim Servisi) tarafından verilen yoğunlaştırılmış Almanca dil bursunu kazandı. 2014’ten beri İstanbul Teknik Üniversitesi Mimari Tasarım bölümünde Prof. Dr. Ayşe Şentürer danışmanlığında doktora eğitimine devam etmekte, yaratıcı yıkım ve yıkım-belgeleme-arşivleme arasındaki kuramsal ilişkiler üzerine çalışmaktadır. 2013’ten bu yana Maltepe Üniversitesi Mimarlık Bölümü’nde öğretim görevlisi olarak tasarım stüdyosu ve seçmeli dersler vermektedir.


Verdiği dersler:

Mekân-Ekran

Soyut makineler somut toplanışların içinde işlerler: Onlar toplanışların dördüncü boyutu olarak tanımlanırlar, başka bir deyişle, kodçözümünün ve yersizyurdsuzlaşmanın keskin uçları olarak. Soyut makineler bu keskin uçları çekerler. Bu yüzden soyut makineler yerliyurdlu toplanışların başka bir şeye, başka tip bir toplanışa, moleküler olana, kozmik olana açılmasını sağlarlar; oluşlar oluştururlar. Böylece onlar daima tekil ve içkindirler. 

Gilles Deleuze-Felix Guattari, Bin Yayla

Parça-Bütün

Anlamak doğal ve normaldir, yanlış anlamak doğal değildir ve anormaldir. Açıklama gerektiren, durup düşünmemize neden olan, zihni harekete geçiren, bilinçli bilgi oluşturma sürecini başlatan yanlış anlamadır. [...] Yanlış anlamalar çok sayıdadır, hepsi spesifik ve farklıdır ve çoğul olarak düşünülebilir ve düşünülürler. [...] Bilgi işte bu meydan okumadan doğar. Bilgi gedik, parçalanma, yanlış anlama noktasından öğrenilir. (Zygmunt Bauman, Postmodern Etik) Bu atölye, katılımcıların her birinde 1 gün geçirecekleri 3 farklı modüle dahil olmalarını, her modülde farklı mekânsal deneme/düşünme biçimleri (ZAMAN, ÖLÇEK, BAKIŞ) geliştirmelerini amaçlar. Bir karşılaşma durumu olarak atölye, melez/alternatif kavrayışlar aracılığıyla anlamayı, anlarken yapmayı hedefler. Atölye modülleri, PARÇA-BÜTÜN ilişkilerini farklı yöntem ve araçlarla sorgulayan günlük parçalı üretimler kurgular. Her günün sonunda deneyim ve üretimlerini paylaşmak üzere bir araya gelen gruplar, parçalardan bütünler oluşturmaya doğru ilerler.